Skevis Blog

Καμμένος Κώδικας...

Αναμονή

no comment

όπως επιπλέω
σε έναν κόσμο όπου ο χώρος δεν είναι δεσμευτικός
ένας κόσμος λέξεων
και σιωπηλών χαχανιτών
ένας κόσμος όπου οι λέξεις
δέν χρειάζεται να ειπωθούν
μέσω του χώρου και του χρόνου
απλά τρέχουν μέσα στα μυαλά μας
είσαι τόσο κοντά
ακριβώς δίπλα μου
μα τόσο μακρια απο την αφή
και απο την μυρωδιά
ξέρω βαθιά τους πιο κρυφούς σου φόβους
όπως έσυ τα σκοτεινότερα μου δάκρυα
αλλά δε μπορείς να με κρατήσεις σφιχτά
μια σιωπηλή φωνή
που με κρατά σε αναμονή..
μια επίμονη ελπίδα
απ’ το κένο θα ξεπηδήσει
το όνομα μου θα ορίσει
κάθε απόσταση θα αρνηθεί
και τις ζωές μας θα ενώσει..

To Αιώνιο Πλοίο

no comment
Τραβάμε τα χαλιά απο το πάτωμα, μαζεύουμε τα σεντόνια απο τα κρεβάτια απο συνήθεια
το καλοκαίρι γι ακόμα μια φορά τελειώνει
σε ένα πλοίο μέσα όλες οι εποχές μοίαζουν σαν μία
όμως αυτο το πλοίο δεν έιναι απλά,
πλοίο αναψυχής
ουτε εμείς το φορτίο του,
αν και επιπλέουμε σαν κι αυτό
εκει,
δίπλα στα βαριά φορτηγά πλοία, γεμάτα δυσωδία και μηχανικές κραυγές
σηκώνουμε τα χαλιά και μαζεύουμε τα σεντόνια απο τα κρεβάτια απο συνήθεια
μπροστά η γή μοιάζει μια να πλησιάζει και μια ν’ απομακρύνεται
πλοήγηση ενός τρελού καπετάνιου που βαρέθηκε και τα δυο
αυτο το κομμάτι γής που οι παγετώνες χάραξαν και σημάδεψαν για πάντα
άραγε γίνεται η μούσα της μνήμης μου για ακόμα μια φορά;
αυτό το πλοίο δεν είναι απλά, πλοίο αναψυχής
άραγε να ανταλλάξω το μαγιώ μου για ένα γούνινο παλτό;
ο εμπρησμός του φθινοπώρου τώρα μας γοητεύει αμιδρά..
σηκώνουμε τα χαλιά και μαζεύουμε τα σεντόνια απο τα κρεβάτια απο συνήθεια
οι απουσίες που άδεια κέλυφη υποδηλώνουν
μετράνε τις απώλειες του χειμώνα
αυτό το πλοίο δεν είναι απλά, πλοίο αναψυχής
άραγε τα τραγούδια του καλοκαιριού χωράνε τώρα σε ένα σημείωμα;
η κόρνα του πλοίου ακούγεται…

σηκώνουμε τα χαλιά και μαζεύουμε τα σεντόνια απο τα κρεβάτια απο συνήθεια
αυτό το πλοίο δεν είναι απλά, πλοίο αναψυχής….

Καλή… κάτι

1 comment

Μία φορά και έναν καιρό ήταν ένας προγραμματιστής…

Αυτές είναι οι ιστορίες του